কচুৰ প্ৰকাৰ:-

কচুৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছে, তাৰে বহুকেইবিধ আমি শাক হিচাপে খাওঁ। সেইবোৰৰ ভিতৰত আছে, কলা কচু, নীল কচু, দহি কচু, দুধ কচু, মানকচু/বৰকচু, ওলকচু, এডলীয়া কচু বা চামকচু, গণচানা, ওলমুকুতা ইত্যাদি ইত্যাদি।
ইয়াৰে কিছুমানৰ গাগছ অংশ ছোঁচ গুচাই ৰান্ধি খোৱা হয় আৰু কিছুমানৰ মূল বা আলু অংশ ৰান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অৱশ্যে কচুৰ কোমল পাত বা কচুঠুৰী, ঠাৰি, ফুল, মূল অংশ, লতি, পাত আদি প্ৰায় প্ৰতিটো অংশই খাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি

কচুৰ সংৰক্ষণ:-

কচু সাধাৰণতে কাটি অনাৰ কেইদিনমানৰ ভিতৰতে খোৱা হয় যদিও ইয়াক দীৰ্ঘদিনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সংৰক্ষণ কৰাৰো ব্যৱস্থা আছে। কচুৰ গা-গছ অংশ আঁহ গুচাই ৰ’দত ভালদৰে শুকুৱাই বতাহ সোমাব নোৱাৰা বটল বা পাত্ৰত ৰাখিলে পাছলৈ শুকান মাছ বা মাছৰ মূৰ আদিৰে ৰান্ধিব পাৰি। সেইদৰে মানকচুৰ আলু অংশ চকলিয়াই টান ৰ’দত শুকুৱাই গুৰি কৰি সংৰক্ষণ কৰা দেখা যায়। এই গুৰিৰে বৰ ভাজি কৰিব পাৰি বা মাছৰ সতে তৰকাৰী ৰান্ধিব পাৰি।

কচুৰ উপকাৰীতা:-

কচু ভিটামিন এ'(কেৰটিন) ৰ ভাল উৎস। লগতে কচুত যথেষ্ট পৰিমাণে লৌহ পদাৰ্থ থকা হেতু ৰক্তহীনতাত ভোগা ৰোগীৰ বাবে ই সুষম পথ্য। বিশেষকৈ কলাকচু এই সকল ৰোগীয়ে ৰান্ধি খালে সুফল পায়।
পোৱতি আৰু গৰ্ভৱতী মাতৃক কচুৰ জালুকীয়া খাবলৈ দিয়াটো আমাৰ সমাজত এক পৰম্পৰা। ই কেঁচা নাড়ী শুকুৱাত সহায় কৰে লগতে মাতৃ আৰু সন্তানৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী। লগতে গাৰ বিষ আদি হলেও এই জালুকীয়া তৰকাৰী খনে আৰাম দিয়ে।
কচুত ফাইবাৰৰ বহুল উপস্থিতিৰ হেতু ই পেটৰ পাচন প্ৰক্ৰিয়াত সহায় কৰি কৌষ্ঠ কাঠিন্য ৰোগ নিৰ্মূল কৰাত সহায় কৰে।
সৰুতে খেল-ধেমালি কৰোতে ছাল গ’লে কচুৰ আঠা লগোৱা কথা মনত পৰেনে? সেই আঠাত বীজাণু নাশ কৰিব পৰা গুণ থকাৰ লগতে তেজ সোনকালে বন্ধ কৰাত সহায় কৰে। বিভিন্ন ঘাঁ ফোঁহা হলে আগৰ দিনত কচুৰ আঠাকে প্ৰাথমিক চিকিৎসাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰিক্ষা, গৱেষণা আদিৰ পৰা কচুৰ নানান গুণাগুণৰ বিষয়ে সময়ে সময়ে সকলোৱে অৱগত হৈছে। ৰক্তচাপ, জণ্ডিচ, ডায়েবেটিচ, স্নায়ুৰোগ আনকি কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা গুণ কচুত আছে বুলি জানিব পৰা হৈছে।
চাবলৈ গলে ই আমাৰ চকুৰ সমুখতে থকা মুকুতা, যি অসংখ্য গুনেৰে ভৰপূৰ।
অৱশ্যে গুণসম্পন্ন হলেও কোনো এটা বস্তৰ অত্যাধিক ব্যৱহাৰ বেয়া। সেইদৰে কচুও এটা পৰিমিত নিয়মত খালে উপকৃত হব পাৰি। ইয়াৰ এক খজুৱতি গুণ আছে গতিকে কেঁচাই কেতিয়াও ভক্ষণ কৰিব নালাগে। লগতে এলাৰ্জি ৰোগী সকলেও চাই চিতিহে ব্যৱহাৰ কৰাটো যুগুত।

সংযোজন:-

বৰ্তমান আমি দেখা পাওঁ অসমৰ পাচলি বজাৰ প্ৰায় বোৰ বিদেশী সাৰ দিয়া পাচলিয়ে গ্ৰাস কৰিছে। গুটি পচোৱাৰ পৰা বজাৰত বেচালৈ বিভিন্ন ঔষধ এই শাকপাচলি সমূহত প্ৰদান কৰা হয় যি মানুহৰ স্বাস্থ্যৰ পক্ষে ক্ষতিকাৰক। তাৰ তুলনাত এই আমাৰ সাধাৰণ যেন লগা যতে ততে গজি উঠা কচু শাক অতি উপকাৰী। ই এক লাভজনক খেতি হব পাৰে কাৰণ ইয়াৰ বাবে বৰ বিশেষ কষ্টৰ প্ৰয়োজন নহব।

কচু খোৱাৰ বিধি:-

অসমৰ জাতি জনগোষ্ঠী সকলোৱে বিভিন্ন ধৰণে কচু ৰান্ধি খায়। তাৰ ভিতৰত কচুঠুৰী পাতত দিয়া আৰু কচু জালুকীয়া অন্যতম।
১) কচুৰ ঠুৰী: কোমল কচুৰ পাতবোৰ সাধাৰণতে সৰুকৈ কাটি বিলাহী, মছন্দৰী পাত, সৰুমাছৰ সতে বা খালিকৈ কলপাতত বান্ধি জুইত পুৰা হয়। কোনো কোনোৱে ধান সিজোৱাৰ সময় এইদৰে বান্ধি ধানৰ লগতে দিয়ে। সিজি যোৱা কচু পাছত নিমখ তেল জলকীয়া দি পিটিকি খোৱা হয়।
২) কচুৰ পাত: কচুৰ ডাঙৰ পাত সমূহ সাধাৰণতে ৰান্ধি খোৱা নহয় যদিও অলপ কোমল থাকিলে তাক গা-গছৰ সতে একেলগে ৰান্ধিব পাৰি। মানকচুৰ ডাঙৰ পাত আগতে বৰষুণৰ দিনত ছাতিৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, লগতে গাঁৱৰ হাটত মাছ-পুঠি কচু পাততে বান্ধি বিক্ৰী কৰা হৈছিল।
৩) কচুৰ ঠাৰি: কলাকচু, নলকচু, দহিকচু, নীলকচু আদিৰ ঠাৰি খাবলৈ বেছ উপযোগী। ইয়াৰ আঁহ বোৰ গুচাই সৰুকৈ কাটি সিজাই পানীটো নিগৰাই লৈ বিভিন্ন মা-মছলা বা মাছৰ মূৰ, গোটামাছ-মাংসৰে ৰান্ধিব পাৰি। অসমৰ জনগোষ্ঠী সকলৰ মাজত কচুৰে ৰন্ধা শুকান মাছ এক অন্যতম ব্যঞ্জন। চামকচু বা এডলীয়া কচুৰ ঠাৰি আকৌ কেঁচাই চাটনি হিচাপে খাব পাৰি।
ইয়াৰ উপৰিও হিদল তৈয়াৰ কৰাৰ সময়ত মাছৰ সতে কলা কচুৰ ঠাৰি খুন্দি টেকেলিত ভৰাই ৰখা হয়।
৪) কচুৰ মূল বা আলু: ওলকচু, পঞ্চমুখী কচু, মানকচু আদিৰ মূল অৰ্থাৎ মাটিৰ তলত থকা অংশ খাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মাছ মাংস বা খালিকৈও এই কচু বৰ সোৱাদ যুক্ত হয়। ওলকচুৰে কুকুৰা মাংসৰ জোল ভাদ মাহৰ প্ৰথম তাৰিখে তিৱা সকলে ৰান্ধি খোৱা দেখা যায়।
৫)কচুৰ লতি: কচুৰ লতি খাবলৈ সামান্য বিজলুৱা ধৰণৰ। বড়ো সকলে কচুৰ লতি আৰু টেঙামৰা পাতেৰে সুস্বাদু ব্যঞ্জন তৈয়াৰ কৰে।

ধন্যবাদ